یادش به خیر ، مدیری داشتم که معتقد بود همه کاسبکار شده اند . نمونه هایی از کاسبکاری اطرافیان و همکاران را مثال می زد  ،  آخر هم با خنده ی زیرکانه ای به ریش همه می خندید . می گفت که بگذار هر کس هر کاری دوست دارد انجام دهد ... روح بزرگی داشت ، خودش را برای دیگران وقف کرده بود و آخر ، جانش را فدای روح بزرگش کرد .

این روزها خیلی به یادشم . وقتی کاسبکاری های دیگران را می بینم ، خنده ام می گیرد و چهره ی خندانش پیش چشمم ظاهر می شود . راست می گفت ، همه کاسبکار شده اند ... اما من فکر نمی کنم که کاسبکاری درست باشند ، بسیاری کاسبکارانی رند و شیاد شده اند که جز به منافع خودشان به هیچ چیزی فکر نمی کنند .