در این گیر و دار ، موضع بسیاری از محافظه کاران جمهوری اسلام هم جالبتر است . آنها نه اعتقادی به مصدق و دولت ملی او دارند و نه حتی او را مسلمان می دانند . گاه برای توجیه شعارهای ضد آمریکایی ، کودتا را محکوم می کنند و گاه برای توجیه شعارهای ضد مصدقی ، حامیان کودتا را می ستایند . بالاخره مشخص نیست که اگر مصدق وطن فروش بود چرا کودتا را محکوم می کنند و اگر خادم ملت بود چرا صدای بوق و کرنای وابستگان کودتاگران - علیه مصدق - گوش فلک را کر می کند ؟

نمایندگان مجلس با فروش 40 هزار میلیارد ریال اوراق مشارکت موافقت کردند . دولت های قبلی هم برای کاهش اثرات تورمی افزایش نقدینگی ، اوراق مشارکت را عرضه کرده بودند . اما در جلسه دیروز مجلس ، موافقان با این استدلال که فروش اوراق مشارکت " تنها راه کنترل تورم " است خواستار رای مثبت نمایندگان به این لایحه شدند . یعنی اینکه در بین تمامی راه های کنترل تورم ، فقط و فقط فروش اوراق مشارکت می تواند در کنترل تورم موثر باشد . البته نمایندگان مجلس و برنامه ریزان اقتصادی دولت به خوبی می دانند که انتشار اوراق مشارکت هیچ الزامی برای خرید مردم ایجاد نمی کند و در صورت عدم استقبال مردم ، این طرح از هم اکنون محکوم به شکست است . در سال 85 نیز فروش اوراق مشارکت با عدم استقبال مردم مواجه شده و گویا نزدیک به 50 درصد اوراق مشارکت عرضه شده به فروش نرسیده است . باید برای کنترل تورم تدابیر دیگری اتخاذ شود و اکتفا به فروش اوراق مشارکت برای کنترل تورم بسیار خوشبینانه به نظر می رسد .

مهم این نیست که من چه دینی دارم و دوستم چه اعتقادی . مهم این است که بتوانیم  همدیگر را تحمل کنیم .

فتوای تخریب مزار مقدسات شیعیان یا تکفیر ایرانیان جرقه ای ست بر انبار باروت منطقه . چند سال پیش یکی از سخنرانان همیشگی سیمای جمهوری اسلامی از تخریب چند باره مزار امام حسین می گفت . آنان که مزار امام شیعیان را خراب کردند و آب بر آن بستند جز زحمتی بی نتیجه راه به جایی نبردند . اصولا هر تخریبی محکوم به شکست است و هر تکفیری محکوم به فنا .

نه انفجار حرم امامان شیعه ذره ای از اعتقادات شیعیان می کاهد و نه لعن و نفرین ابوبکر و عمر ، سنیان را بی اعتقاد می کند . فقط آتش فتنه ای شعله ور تر می شود و بسیاری بیگناهان می میرند و نسل های بعدی ، جنگ مذاهب اسلامی را نشانه ای از عقب ماندگی مسلمانان قرن ۲۱ خواهند دانست .

در این بیراهه که فتوای تخریب صادر می شود و ندای تکفیر به گوش می رسد ، بار مسئولیت معتقدان راستین شیعه دوچندان است . شاید سکوت ، بهترین مصلحت مردم بیگناه منطقه باشد . بی تفاوتی تنها چاره این تحجر و جمود فکری ست . کسانی که حتی مزار امامان شیعه را هم تحمل نمی کنند ، نیازی به پاسخ ندارند . پاسخ زمانی معنا دارد که گوش شنوایی باشد و ذهن روشنی .

فکر علی با تخریب مزارش از ذهن رهروانش پاک نمی شود . تنها کوته نظرانند که می پندارند علی و حسین با گنبد و بارگاهشان معنا پیدا می کنند . طالبانیان هم مجسمه های بودا را تخریب کردند اما نمی دانستند که این راه آغاز راهی ست که به نابودی فکریشان می انجامد و تخم کینه از مسلمانان را در همه دنیا می پراکنند .