رویکرد جدید اصلاح طلبان برای نزدیکی با طیفی از جناح راست و ساقط کردن جناحی دیگر کاملا مشهود است . اما به نظر می رسد هیچ معیار منطقی برای ائتلاف ها و دوری ها وجود ندارد و فقط موضع گیری علیه افراد و جریان های صاحب قدرت ، سرلوحه برنامه آنان است .

ائتلاف با محمد باقر قالیباف علیه جناح دولتی شورای شهر ، می تواند دارای توجیه باشد . توجیهی که از نفی تندروی دولتیان و اقبال به میانه روی طرفداران قالیباف حکایت دارد .

اما ائتلاف با نهاوندیان و ساقط کردن خاموشی اقدامی است عکس جریان ائتلاف با قالیباف . این بار نهاوندیان معاون علی لاریجانی در شورای عالی امنیت ملی  با حمایت دولت ، در ائتلافی کم سابقه ، رییس پر نفوذ موتلفه ای اتاق بازرگانی ایران را به زیر کشید و خود بر صندلی ریاست تکیه زد .

اگر ائتلاف اصلاح طلبان با قالیباف برای تضعیف موقعیت دولت انجام شده باشد ، دیگر توجیهی برای ائتلاف با نهاوندیان باقی نمی ماند . به نظر می رسد روند ائتلاف اقلیت اصلاح طلب با شاخه هایی از اکثریت اصولگرا و راست ، روندی تاکتیکی و برای بالا بردن جمعی و پایین آوردن فردی دیگر است تا در این بین ، قدرت رای اقلیت بیشتر نمایان شود و روزنه ای برای بازگشت مجدد به قدرت فراهم آید .

نزدیک به یک سال پیش جمعی از اقتصاددانان نسبت به آثار تصمیم های اقتصادی دولت به محمود احمدی نژاد هشدار داده بودند و در طی چند ماه ، بیشتر پیش بینی های آنان به وقوع پیوست . رشد تورم و بیکاری و تعطیلی بسیاری از واحدهای تولیدی و ...

باز هم نامه ای دیگر و باز هم هشداری دگرباره . نامه دوم اقتصاددانان فراتر از هشدار است ، بلکه  تحقق حتمی بسیاری از مشکلات اقتصادی جدیدی است  که با عنوان " هشدار " منتشر شده است . به راستی این مملکت به کجا می رود ؟

چند روز پیش از خیابان قائم مقام عبور می کردم که ازدحام زیاد افراد و خودرو ها نظرم را جلب کرد . رانندگان خودروهای شخصی که مجوز مسافرکشی از تاکسیرانی دریافت کرده اند ، در انتظار کشیدن خط قرمز مسافرکشی بر روی خودروهای خود صف کشیده بودند .

خودرو هایی در صف بودند ... دیدنی ! کسانی که تا دیروز از هر گونه اعلام و ثبت نام فرار می کردند ، امروز آماده خط کشی خودروهایشان شده اند ! عجیب نیست ، فقط برای دریافت کارت سوخت مسافرکشی !

فکر کردم که این خودروهایی که برای روشن شدنشان باید ۱۰ نفر جوان تازه نفس همت کنند و برای راه رفتنشان فقط مسیرهای سرازیری خیابان های تهران را طی کنند ، مسافرکشی با اینها صرفه اقتصادی دارد یا نه ؟ یا به اصطلاح رانندگان زحمتکش " چیزی تهش می مونه یا نه " ؟

راستش هر چه فکر کردم جواب قانع کننده ای نیافتم ، جز یک راه ...

شایعه بنزین آزاد ۵۰۰-۴۰۰ تومانی خیلی داغ شده و همینطور سهمیه روزانه ۳۰ لیتری مسافرکش ها و تاکسی ها . فروش روزی ۳۰ لیتر بنزین با اختلاف قیمت ۴۰۰-۳۰۰ تومانی ، ۱۲-۹ هزار تومان سود دارد که نه دنده عوض کردنی دارد و نه ترمزی . فقط کافی ست باند قرمزی بر روی خودرو کشیده شود و هزینه های سازمان تاکسیرانی پرداخت گردد .

ماجرای رسوایی قاچاق کالاهای وارداتی با استفاده از امکانات سازمان بهزیستی در دولت نهم خبر ساز شده است . شرکت های  بهزیست بنیاد و بهزیست پترولیوم دستاورد دولت نهم و بعضی از خادمانی است که نام خود را " رایحه خوش خدمت " کذاشته اند .

رییس دانشگاه اصفهان در پاسخ به دانشجویانی که به وجود سوسک در غذایشان معترض بودند گفته است :

پیدا شدن سوسک در غذا این همه عربده کشی و لات بازی ندارد، سوسک یکی از غذاهای باکلاس برخی از کشورهای جهان است و حتی جزء گرانترین غذاها محسوب می شود. این مسئله كه این همه ناراحتی ندارد، سوسک را می‌گذاشتید کنار و غذای خود را می‌خوردید. چرا اینقدر سرو صدا راه انداخته اید و اعتراض می کنید؟

روزها به سرعت می گذرند . ۱۰ سال پیش در روزهای اول و دوم خرداد تلاش می کردیم که فردی را قانع کنیم تا به سید محمد خاتمی رای دهد . جمعی ، انتخاب خاتمی را " نه بزرگ " به متحجران دانستند و بعضی ، آنرا از پیش انتخاب شده نظام . افرادی هم آنرا تصمیم و اجازه جهانی برای کاهش تنش ها با ایران می دانند !

خاتمی با رویی خوش ، صعه صدر ، تحمل مخالف و شکیبایی ، ۸ سال بر مملکتی حکومت کرد که بسیاری از روشنفکرانش نیز با واژه " مدارا " نامانوسند چه رسد به عامه مردم .

دوای درد جامعه استبداد زده ایران راهی ست که خاتمی شروع کرد . فرقی ندارد که خاتمی معمم به وجود آورنده این جریان فکری بزرگ باشد یا مصدق مکلا . اگر قرار بود خاتمی هم مانند دیگران ، مخالفان را سرکوب کند و دگراندیشان را منکوب ، دیگر خاتمی نبود . خاتمی با تساهل معنا پیدا می کند و آزادی مخالف .