بازتاب : محمود احمدی نژاد  از قدرت‌هاي زورگو دعوت كرد به ايران سفر كنند و از پاسارگاد تا تخت جمشيد را ببينند تا بدانند ايران قدرت تحول در جهان را دارد .

چند نکته ...

۱- قدرت های زورگو امکان سفر به ایران را ندارند ، اصولا هیچ قدرتی امکان سفر به جایی را ندارد . اگر منظور احمدی نژاد دعوت از بوش و رایس و بلر است ، خیلی بهتر می تواند دعوتنامه اش را بفرستد .

۲- عجب ! دوران سیاه ۲۵۰۰ ساله شاهنشاهی ، موجب مباهات است و ستون های برآمده از رنج انسان ها و تفرعن پادشاهان ایرانی ، " قدرت تحول ایران در جهان " را نشان می دهد ؟!

محمود احمدی نژاد در جریان سفر به استان فارس قول داد که سد سیوند در همین سفر آبگیری می شود . شاید تبعات آبگیری سیوند متوجه دولت نهم شود ، اما نباید از نظر دور داشت که طراحی و احداث این سد ، از دولت هاشمی شروع و در دولت خاتمی ادامه داشته است . ای کاش مدافعان فرهنگ و تمدن ایران که اکنون با برپایی تجمع و شکایت از مسئولان ، در پی پاسداشت ایران و عظمت هخامنشیان هستند ، چند سال پیش فعالیت اعتراضی خود را شروع کرده بودند . اگر آبگیری این سد هم متوقف شود ، دولت ها و معترضان همه مسئولند، مسئول به هدر رفتن میلیاردها ریال سرمایه مادی و انسانی این کشور .

زنان برای احقاق حقشان اعتراض کردند و معلمان و کارگران برای حقوق . اما اعتراض بیماران مبتلا به ام اس از جنس دیگری است . در کشوری که طی یک سال ۱۰۲ میلیارد دلار درآمد حاصل از صادرات نفت و گاز داشته است ، بیمارانی که امیدی به سلامتی ندارند ، برای نفس کشیدن و فلج نشدن و زنده ماندن ، اعتراض و تحصن می کنند .

حدود ۱۵۰ هزار نفر از مردم ترکیه ضمن دفاع از نظام لاییک کشورشان ، از اردوغان خواسته اند که برای سمت ریاست جمهوری نامزد نشود . جالب است ، نه انتخابی انجام شده و نه تقلبی ، فقط نخست وزیر یک کشور نباید نامزد ریاست جمهوری شود !  

سیدرضا اکرمی عضو شورای مرکزی جامعه روحانیت مبارز ضمن دفاع از برخورد پلیس با پدیده بدحجابی گفت : شرایط جامعه به گونه‌ای شده که اگر همین لچک نصف و نیمه برخی زنان هم نباشد،‌ معلوم نیست کی مرد است و کی زن؟ ... دختری که حجاب را رعایت می‌کند این پیام را می‌رساند که صاحب دارد، خواهان مصونیت است و می‌خواهد کسی مزاحم او نشود ... اکنون به گونه‌ای است که از پشت که نگاه می‌کنی طرف «شهلا خانم»‌ است و از جلو «چنگیزخان»! ... همانگونه که بوق بیجا و ویراژ دادن ناهنجاری است و باید با عاملان آنها برخورد کرد، بدحجابی هم ناهنجاری است که باید با آن برخورد شود زیرا بد‌حجابی حواس را پرت می‌کند و باعث تصادف و راه بندان می‌شود ... امروزه رئیس جمهور آمریکا و دولت ژاپن هم به فکر جداسازی مردان و زنان در مدارس و دانشگاه‌ها و اماکن عمومی هستند اما در کشور ما دختری که به دانشگاه می‌رود، آنقدر در کیفش وسائل آرایش به همراه دارد که معلوم نیست برای درس خواندن به دانشگاه رفته یا برای پرت کردن حواس پسران ؟
منبع : آفتاب

مدیر کل ثبت احوال تهران اعلام کرد که در استان تهران ، میزان طلاق و مرگ در سال ۸۵ نسبت به ۸۴ به ترتیب ۹ و ۵  درصد افزایش و ازدواج ۳ و تولد  و ۰.۱۶ درصد کاهش داشته است . بر اساس آمار ، وضعیت اجتماعی ایران ، مخصوصا در شهرهای بزرگ خوب نیست  . متولیان امر باید هوشیار باشند .

آبگیری سیوند آغاز شده است و به گفته کارشناسان ، پاسارگاد و آرامگاه کورش کبیر نابود خواهد شد . اصلا مهم نیست ! مگر ۴ تا سنگ و سفال هم ارزش دفاع و پیگیری دارد ؟!

ملوانان انگلیسی به طور غیر منتظره ای آزاد شدند و همه طرف های درگیر در ماجرا تاکید کردند که هیچ معامله ای انجام نشده است . در آینده مشخص می شود که هر کدام از طرف ها چه دستاوردهایی داشته اند ؟ اگر این آزادی یک هفته پیشتر یا پس از انجام مذاکراتی بیشتر انجام می شد چه تاثیری داشت ؟ آیا روند حاکم بر آزادی ملوانان شروع مذاکرات اساسی ایران و غرب برای رفع بحران هسته ای است یا تاکتیکی مقطعی ؟ احمدی نژاد بدون توجه به دولت انگلستان ، آزاد کردن ملوانان را " هدیه به ملت انگلستان " دانست و بلر هم " مردم ایران را بزرگ و متمدن " خواند و به جای تشکر از دولت ایران از همپیمانان انگلستان تشکر کرد . آیا این روند بی توجهی متقابل ادامه می یابد یا به رسمیت شناختن تلاش های دیپلمات ها و دولت ها جایگزین آن می شود ؟ سوال هایی که به ذهن می رسد کم نیست و پاسخ ها هم مجاب کننده نیست .

تاثیر متقابل سیاست های داخلی و خارجی و حوزه هایی چون اقتصاد بر کسی پوشیده نیست . بی شک آزاد کردن ملوانان انگلیسی سطح توقعات داخلی را هم بالا خواهد برد و مخالفان فکری دولت انتظار دارند که این رفتار ، در برخورد با آنان نیز تسری یابد .

 

اظهارات دوگانه سران عربستان سعودی در مورد اقدام های ایران و آمریکا وارد مرحله جدیدی شده است . از طرفی امیر عبدالله برای نزدیکی بیشتر با مردم کشورهای منطقه ، سیاست های آمریکا در عراق را محکوم می کند و از طرف دیگر وزیر خارجه عربستان در مصاحبه ای عجیب هشدارهای امیر عبدالله به احمدی نژاد را افشا می نماید .

در افشاگری های سعودالفیصل به مواردی چون " بازی ایران با آتش " و " دخالت ایران در امور کشورهای منطقه " اشاره شده است .

ظاهرا سران عربستان فراموش کرده اند که بازی با آتش را آمریکا با سکوت توام با رضایت رهبران عرب منطقه شروع کرده است و تا کنون هیچ یک از مقام های عربستان هشدار های امیر عبدالله به بوش و بلر را افشا نکرده اند . اگر هشداری در بین بوده است که لازم است برای رعایت عدالت افشا شود و اگر هیچ نگفته اند ، اکنون آنها باید پاسخگوی سکوتشان باشند .

و اما در مورد " دخالت های ایران در کشورهای منطقه " . گویا حمایت های بی دریغ عربستان از صدام در دوران جنگ با ایران ، پشتیبانی مالی و ایدئولوژیک از گروه طالبان در افغانستان ، رد پای شاهزاده های سعودی در انفجارهای مرتبط با القاعده در آمریکا و واریز وجه  به حساب سران القاعده و طالبان نادیده گرفته شده و فقط ارتباط ایران با شیعیان عراق و لبنان در این دنیای سر به راه باید مهار شود .

دخالت سران کشورهای منطقه و صرف هزینه های سنگین ناشی از درآمدهای نفتی ، ده ها برابر بیشتر از دخالت های ایران است و این حق ایران است که همچون دیگر کشورهای جهان ، به دنبال حفظ منافع ملی خود باشد .

دستگیری ۱۵ ملوان انگلیسی نه اتفاق عجیبی است و نه برای اولین بار . هر روز در جهان شاهد انتشار اخباری در مورد درگیری های سیاسی ، نظامی و مرزی کشورهای مختلف هستیم ، از جمله ترکیه ، یونان ، پاکستان ، هندوستان ، انگلستان ، آرژانتین ، سومالی ، یمن ، اتیوپی و ...

در ایران هم درگیری های سیاسی و مرزی و حتی نظامی سابقه ای طولانی دارد . ساقط کردن هواپیمای مسافربری ایران توسط ناوگان دریایی آمریکا و کشتار صدها غیر نظامی بی دفاع ، ورود افراد آموزش دیده توسط برخی کشورهای منطقه به داخل مرزهای ایران برای تحرکات ضد دولتی ، حمله ایران به قرارگاه اشرف در عمق خاک عراق با هدف دفاع در مقابل تحرکات سازمان مجاهدین خلق ، ورود ملوانان انگلیسی به آب های ایران در سال ۲۰۰۴ ، درگیری مرزی چند هفته پیش مرزبانان ایران و افغانستان و نقض مکرر حریم هوایی و دریایی ایران توسط نیروهای نظامی آمریکا ، مشتی است از خروار درگیری های ایران .

اما در بیشتر درگیری های بدون برنامه ریزی ، طرفین یا حداقل یک طرف درگیری سعی می کنند بر اوضاع مسلط شوند و از ورود به فازهای جدید و خطرناک و پذیرش هزینه هایی سنگینتر پرهیز نمایند ؛ در اغلب موارد هم مناقشه با کمترین هزینه حل و فصل می شود .

اما اخبار یک هفته گذشته بازداشت ملوانان انگلیسی حکایت دیگری است و مواضع طرفین ماجرا نشانگر این است که تمام کشورهای درگیر و حاشیه ای ، خود را برای این مناقشه آماده کرده بودند . البته منظور این درگیری خاص نیست و ورود به درگیری های مختلف مد نظر است .

شروع ماجرا بسیار ساده است ، به ادعای ایران ملوانان دریایی انگلستان با ورود به آب های ایران بازداشت شدند . انگلستان هم اقدام و ادعای ایران را رد کرد . هر دو طرف با ارائه اسنادی کاملا مشابه ، دو ادعای متضاد را مطرح کردند که صحت و سقم هر کدام به وسیله کارشناسان مستقل بین المللی قابل ارزیابی است .

اما روند فزاینده موضع گیری های افراطی و تبلیغات ، موید آمادگی طرفین برای ورود به درگیری های مختلف و گسترش آنهاست .

نقطه شروع ایران ، بازداشت ملوانان استعمار پیر است که در اذهان ایرانیان رد پای خوبی به جای نگذاشته است . دخالت در تصمیم گیری حکومت ها و دولت های چند صد سال گذشته ، اتهام درست یا نادرست کودتای رضاخانی ، کودتا علیه دولت ملی مصدق ، قضایای نفت و ... از ذهن مردم ایران زدوده نشده و ایرانیان هنوز تصور می کنند که " کار ، کار انگلیس هاست " حتی نخبگان جامعه . دولت زخم خورده از ناکامی های پیاپی سیاسی و مخصوصا اقتصادی ، باید گوش متجاوزان امروز و غارتگران دیروز را بگیرد تا کاری کرده باشد و مشروعیتی برای خود دست و پا بکند . تورم های کمر شکن ، قطعنامه های پیاپی ، روابط دیپلماتیک سرد با سایر کشورها و ... هر کسی را وادار می کند تا از کاهی ، کوهی بسازد و چند روزی سوار بر موج تبلیغات ، ایام بگذراند . بروز درگیری هر چند ناخواسته ، با کشوری همچون انگلستان سوژه خوبی برای دستگاه های تبلیغی رسمی ایران بوجود آورد و در سکوت روزهای پس از تصویب قطعنامه تحریم بهتر از این فرصت تبلیغاتی بدست نمی آمد .

اما آن طرف ، دولت فخیمه بریتانیای کبیر ، مشکلات کمتری ندارد . افول محبوبیت بلر ، فشار افکار عمومی در مورد عراق ، بحران در حزب کارگر و ... سیاست مداران کهنه کار را وادار کرده تا تمام مشکلاتشان را متوجه ایران نمایند .

هر دو طرف ماجرا با هدف ها و راه های مشابه ، ولی در خلاف جهت یکدیگر حرکت می کنند . هر دو طرف نیازمند مستمسکی برای انحراف افکار عمومی از مسائل اصلی هستند و ...

اما پایان این ماجرا کجاست ؟ و در کوتاه مدت و میان مدت برنده این درگیری چه طرفی است ؟

ایران از نقطه بسیار خوب انگلستان شروع کرد . هیچ کسی نمی تواند به دولت ایران ایراد بگیرد که چرا از حق حاکمیت و تمامیت ارضی دفاع کرده است ؟ مخصوصا اگر بعضی ابهام های حقوقی در مرزهای آبی ایران و عراق را هم به اصل قضیه بیفزاییم . ایران با اقدامات قابل توجیه شروع کرد و بعد از آن نتوانست بحران را مدیریت کند .

دولت انگلستان هم به سرعت با تبلیغات رسانه ای گسترده و با اظهار نظرهای افراطی ، راهی را در پیش گرفت که نشریات عامه پسند ، فرزند ۲ ساله ملوان زن بازداشت شده را گرسنه و تشنه دانستند و منتظر مادر . انگار این اولین فرزندی ست که از مادر جدا شده و ...

روزنامه های وزین هم در مصاحبه با صاحبنظران راه هایی را پیش پای دولت انگلستان گذاشتند که صدور بیانیه در شورای امنیت یکی از آنهاست .

ورود احساسی و تبلیغی هر دو کشور به موضوع بازداشت ملوانان بسیار حساب شده بود و هر دو طرف ظرافت های خاصی به کار بردند . اما دولت ایران همچنان در تبلیغات داخلی درجا می زند و دولت انگلستان در کنار تبلیغات ، اقدامات دیپلماتیکی را علیه ایران شروع کرده است .

 هر چند با مخالفت روسیه لحن بیانیه شورای امنیت تغیر یافت ، اما نوک پیکان " ابراز نگرانی " شورای امنیت متوجه کشوری ست که هنوز هفته ای از تصویب قطعنامه قبلی سپری نکرده است . پشتیبانی های مکرر اتحادیه اروپا و آمریکا از مواضع انگلستان و صدور بیانیه ها و اعلام مواضع علیه ایران ، نشانگر تحرکات دیپلماتیک بریتانیای کبیر است تا لحظه به لحظه ایران را بیشتر منزوی نماید .

بررسی جایگاه ایران که نمی تواند رای ممتنع حتی یک کشور را در شورای امنیت به دست آورد و جایگاه آمریکا و اروپا که با برنامه ای حساب شده گام به کام به اهداف خود نزدیک می شوند لازم و حیاتی است  :

شورای حکام آژانس بین المللی انرژی هسته ای پرونده ایران را به شورای امنیت ارسال کرد . شورای امنیت در ۳ قطعنامه که تا کنون به تصویب رسانده ، بدون در نظر گرفتن حق ایران ، خواسته است که فعالیت های غنی سازی متوقف شود . شورای امنیت و آمریکا که به موضع گیری علیه مواضع ایران متهم هستند ، در اقدامی نمایشی و البته زیرکانه ، اقدامات تروریستی در سیستان و بلوچستان را محکوم کردند تا به موقع از آن استفاده کنند . اکنون مجموعه ای از قطعنامه ها و بیانیه ها در مورد ایران صادر شده که برایند آنها مطلقا به ضرر ایران است . 

انگلستان با تغییر " عبارت ملوانان بازداشت شده " به " ملوانان گروگان گرفته شده " ، عملا پرونده " گروگان گیری " را به پرونده های نقض حقوق بشر ، نفی هولوکاست ، دفاع از تروریسم ، مخالفت با صلح خاورمیانه ، تلاش برای دستیابی به سلاح های هسته ای و دخالت در عراق و لبنان افزوده است .

آمریکا و اروپا در توافقی نانوشته ، سطح سرمایه گذاری در ایران را به صفر رسانده اند و اقتصاد فلج شده ایران هر روز وابسته تر به درآمد نفتی شده است . 

آثار تبلیغات بر روی اذهان مردم ایران با شروع به کار بعد از تعطیلات نوروزی و لمس فشارهای اقتصادی به تدریج کمرنگ خواهد شد . حساسیت مردم سرخورده از مناسبات سیاسی بسیار کم شده است و به راحتی نمی توان با تبلیغات احساسی برای مدت زیادی بر اذهان آنها حکومت کرد . مردم جذب شده به برنامه های ماهواره ای خنثی یا مخالف برنامه های دولت ایران را به آسانی نمی توان جذب کرد و موافق نمود . عملکرد یکجانبه صدا و سیما ، مناسبات خاص دستگاه عظیم تبلیغی کشور با دولت و طرد نیروهای اصلاح طلب و دگر اندیش ، میدان عمل دولت و حاکمیت برای جذب افکار نخبگان را از بین برده است . توقیف نشریات وابسته به احزاب مخالف و سوق دادن مردم به اطلاع گیری از منابع غیر قابل کنترل ، تصویر مناسبی از قدرت دولت و حاکمیت ایران برای مقابله با بحران ها به دست نمی دهد .

پایان ماجرا کجاست ؟ همچون ماجرای سفارت آمریکا ؟ نمی دانیم ، هیچ کس نمی داند ، حتی صحنه گردانان سیاست . یک اقدام نابجا از هر طرف فاجعه بار خواهد بود .

دولت ایران مورد تهاجم همه جانبه ای قرار گرفته ، که تنها راه برون رفت از آن استفاده از ظرفیت های خالی دیپلماتیک است . میدان دادن به نخبگان سیاسی و پیشبرد هوشمندانه برنامه ها راه را بر تبلیغات یکسویه انجام شده می بندد . هر چند تا کنون بیش از یک هفته حساس از تبلیغات بین المللی علیه ایران گذشته ، اما هنوز دیر نشده است . در این ماجرای حساس ، دستیابی و تاثیر گذاری بر افکار عمومی خارجی بسیار مهمتر از افکار داخلی ست . آنان ، مردم خود را برای اتفاق های بعدی آماده می کنند و ایران هم باید سدی باشد در برابر این آماده سازی ها .

اعلام شده است که در روز ۱۲ فروردین یا روز " جمهوری اسلامی " متروی تهران رایگان خواهد بود . از ابتدای انقلاب تا کنون ،در مجموعه روزهایی که حاکمیت و دستگاه های دولتی به آنها توجه می کنند حتی یک روز با فرهنگ و رسوم ملی وجود ندارد . حتی برعکس ، مثلا در روزهای شروع سال نو بلیت اتوبوس بین شهری موقتا گران اما مترو در روز ۱۲ فروردین رایگان می شود .

رفتارهای مردم در برخورد با این دوگانگی خیلی عجیب نیست . وقتی که حاکمیت تمامی رسوم ملی را به زباله دان می اندازد و آن را خرافات می داند ، مردم هم با توجه بیش از پیش به فرهنگ ملی و بی توجهی به برخی رسوم خود ساخته دستگاه های دولتی پاسخی درخور می دهند .

حتما لازم نیست که پاسخ ها ، های و هوی داشته باشد . نگاهی گذرا به محله ها در شب چهارشنبه سوری و مراکز خرید در روزهای پایانی سال دلیلی بر این مدعاست .

تمام حوادثی که در ۲-۱ سال اخیر به وقوع پیوسته ، تداعی کننده اتفاقات سال های اول انقلاب است . از تصمیم های انقلابی در اقتصاد و شعارهای تند در عرصه بین الملل تا به کارگیری نیروهای بی تجربه در مدیریت های سطح بالای دولت و ...

دستگیری ۱۵ ملوان انگلیسی و قطع روابط لندن - تهران ، چون تسخیر سفارت آمریکا و گروگان گیری اتباع آن کشور پیامدهای سیاسی و اقتصادی برای ایران خواهد داشت . امید است تشابه این حوادث پس از ۲۸-۲۷ سال ختم به خیر شود و اتفاقات ناگواری همچون جنگ دوباره تکرار نشود .

چرا همه فکر می کنیم که آمریکا برای برقرای صلح و ثبات و دموکراسی به عراق حمله کرد ؟ چرا فکر می کنیم که جنایت های عراق شکست سیاست های آمریکاست ؟ چرا تصور می کنیم محاکمه و اعدام صدام و همدستانش برای کشتار و نقض حقوق عراقیان بوده است ؟

تصور کنید که طرح های دیگری هم وجود دارد ، مانند یوگسلاوی سابق مدت ها جنایت ها ادامه یابد و در نهایت آمریکا و متحدانش در کمال بی رغبتی ! طرح تجزیه عراق را مطرح کنند .

لزومی ندارد که طرح ها و شعارها منطبق بر یکدیگر باشند . روند موجود در عراق و بی تفاوتی واقعی نیروهای آمریکا و متحدانش نشانگر این است که حتی اگر سیاست های آمریکا در عراق را بسیار انسان دوستانه و در عین حال شکست خورده تصور کنیم ، راه هایی هم برای فرار از شکست حتمی وجود دارد و آن تجزیه عراق است . برای آمریکا به وجود آمدن چند کشور ضعیف و وابسته بسیار مطلوبتر است تا عراق قدرتمندی که مشخص نیست که چه کسی بر مسند قدرت است .

پروژه تجزیه کشورها با فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی شروع و با تجزیه دموکراتیک چک و اسلواکی و جدایی خونین یوگسلاوی ادامه پیدا کرد و وقوع این رویداد برای کشورهایی مانند عراق نه تنها دور از ذهن نیست که حتی بسیار ممکن است .

 

سال نو با تصویب تحریم های جدید علیه ایران شروع شد . ۱۵ ملوان انگلیسی نیز در اروند رود بازداشت شدند . نخست وزیر انگليس، در مصاحبه با یک شبکه تلویزیونی این کشور گفت که امیدوار است تلاش های دیپلماتیک برای آزادی پانزده ملوانی که در بازداشت ایران هستند به نتیجه برسد در غیر اینصورت، وضعیت متفاوتی بروز خواهد کرد . بزرگترین مانور دریایی آمریکا در خلیج فارس پس از جنگ عراق شروع شد .

حتی اگر شایعاتی مانند خبر منتشر شده خبرگزاری روسی مبنی بر شروع حمله آمریکا به ایران در تاریخ ۱۷ فروردین را هم در نظر نگیریم ، چند اتفاق سیاسی و نظامی به وقوع پیوسته در کمتر از یک هفته ، چنان مهم هستند که نیازی به خبر خبرگزاری روس نیست .

روند تحریم ها و تهدید ها شتاب گرفته است . آمریکا و انگلیس با دستگیری ایرانیان در اربیل و سایر نقاط عراق راهی را شروع کرده اند که در صورت اندکی بی تدبیری در ایران ، فاجعه جدیدی اتفاق می افتد .

باید هوشمندانه از این دام جدید دوری جست وگرنه ...